ส่งความสุขปีใหม่ 2559

วันอันแสงแดดส่องสั้นสุดในรอบปี

เช้านี้ตื่นมาพบกับแสงอาทิตย์ที่ส่องสั้นสุดในรอบปี กว่าจะมาเป็นแสงทะลุเมฆหมอกก็ล่วงเวลาไป เกือบเจ็ดนาฬิกาแล้ว อากาศหนาวเย็นเริ่มคลายตัว นกกาส่งเสียงระงม ยิ่งกว่านั้น ผู้คนส่งเสียงอื้ออึง เราไม่สามารถปิดเสียงต่างๆ ได้ หากเพ่งเล็งหงุดหงิดรำคาญกับเสียง เพริดเพลินกับความหงุดหงิดรำคาญ ดื่มด่ำกับมันโดยมีเสียงเป็นสื่อ เราจะพร่ำถึงมัน อยากไปให้พ้นจนลืมความงดงาม ความน่าดื่มด่ำอีกด้าน ที่แฝงอยู่คู่กันเสมอ เราปิดเสียงไม่ได้แต่เราเลือกฟังได้
เอาที่สบายใจ
วันอันสั้นสุดผ่านไป อยู่กับเราไม่นาน มาหาเราเป็นประจำทุกปี เสียงน่ารำคาญก็จะผ่านไปเช่นกัน อยู่กับเราไม่นาน มาหาเราประจำทุกวัน เราโหยหารอคอย วันอันสั้นสุด แต่เราไม่ต้องการเสียงอันน่ารำคาญ
ที่อยากก็ไม่ได้ ที่ได้ก็ไม่อยาก

ชีวิตกับคำถาม

เราสังเกต ไม่เข้าใจ และสงสัย คำถามเกิดขึ้น
เราพบเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้น ไม่เข้าใจว่าเกิดขึ้นได้อย่างไร คำถามเกิดขึ้นทำไมถึงเป็นอย่างนั้น ทำให้ใครเสียหายบ้าง มันมีอะไรทำให้เกิดขึ้นอย่างนั้น ปัจจัยอย่างไรทำให้เกิดขึ้นอย่างนั้น เราจะป้องกันมันได้อย่างไร ผู้คนรู้สึกอย่างไรกับสิ่งที่เกิดขึ้น ผลกระทบนั้นจะแผ่กว้างและอยู่ยืนยาวไหม และอื่นๆอีกมากมาย
คำถามเกิดขึ้นจากความไม่เข้าใจ ความสงสัยหรือ
คำถามเกิดขึ้นจากสิ่งต่างๆ หลายประการ และส่วนหนึ่งคือมันไม่เป็นไปดั่งที่เราคาดการณ์ไว้ มันไม่เป็นไปตามที่เราอยากจะให้เป็น
คำถามเกิดขึ้นจากการยึดโยงบางสิ่งบางอย่าง และสิ่งที่ยึดโยงนั้นปรากฏความไม่เป็นจริง ไม่ดี ไม่งาม สิ่งที่ยึดโยงสั่นคลอน
เราไม่ตั้งคำถามได้ไหม เราเพียงมีชีวิตอยู่เชื่อในความเป็นธรรมดาของการเกิดขึ้น ตั้งอยู่และดับไป
เราไม่ตั้งคำถามได้ไหม ก็เป็นคำถามอีกเช่นกัน
คำถามกับชีวิต
ถ้อยคำที่ถามไม่สร้างการกระทำในชีวิต
ความคิดจากถ้อยคำนั้น ไม่สร้างประโยชน์ให้กับชีวิตได้งอกงาม
เพียงรู้สึกตัวอยู่ก็มีชีวิตอันสมบูรณ์แล้ว