1 มกราคม 2559 เปิดปี

วันนี้เป็นวันแรกในปี 2559 คนให้ความสำคัญกับวันแต่ละวันไม่เหมือนกัน
ที่น่าสนใจคือทำไมคนให้ความสำคัญกับวัน แต่ละวันมีอะไรแตกต่างกัน ความหมายของวันนั้นให้ความหมายกับชีวิตแต่ละคนอย่างไร ทำไมต้องเป็นวันโน้นวันนี้ วันอะไรต่อมิอะไร น่าแปลกกว่านั้นคือแต่ละวันที่เขาว่าสำคัญ เขาทำกับความหมายของวันนั้นอย่างไร ทำไมเพราะเหตุใด
ในรอบปีเรามีวันที่เรียกว่าวันสำคัญทางศาสนา วันตามประเพณีนิยม วันตามหลักสากล วันต่างๆมากมาย
วันนี้เป็นวันขึ้นปีใหม่แบบสากล วันขึี้นปีใหม่แบบไทยๆ ก็มี แบบจีน แบบศาสนาอื่นๆ ก็มี แล้วมันไม่ตรงกันแล้วตกลง ปีใหม่วันขึ้น วันแรกของมันคือวันใด ที่น่าสนใจคือมันไม่มีได้ไหม
เราอวยพรกันในวันปีใหม่สากล ปีใหม่จีน ปีใหม่ศานาอื่นๆ เราอวยพรกันทุกวันได้ไหม แล้วทำตามที่อวยพรกันได้ไหม
เราอวยพรกันในหลายวันในหนึ่งปี เราอวยพรกันด้วยความรัก ความเกื้อกูลกันและกันหรืออวยพรกันไปตามประเพณี แล้วไอ้ประเพณีนี้มันมาจากไหนทำไมเราสวามิภักดิ์ต่อมัน ยอมตามไม่ขัดขืน
ปีใหม่นี้ขอให้ท่านโชคดีมีคำตอบกับทุกคำถาม และตั้งคำถามกับทุกคำตอบด้วย

ส่งความสุขปีใหม่ 2559

วันอันแสงแดดส่องสั้นสุดในรอบปี

เช้านี้ตื่นมาพบกับแสงอาทิตย์ที่ส่องสั้นสุดในรอบปี กว่าจะมาเป็นแสงทะลุเมฆหมอกก็ล่วงเวลาไป เกือบเจ็ดนาฬิกาแล้ว อากาศหนาวเย็นเริ่มคลายตัว นกกาส่งเสียงระงม ยิ่งกว่านั้น ผู้คนส่งเสียงอื้ออึง เราไม่สามารถปิดเสียงต่างๆ ได้ หากเพ่งเล็งหงุดหงิดรำคาญกับเสียง เพริดเพลินกับความหงุดหงิดรำคาญ ดื่มด่ำกับมันโดยมีเสียงเป็นสื่อ เราจะพร่ำถึงมัน อยากไปให้พ้นจนลืมความงดงาม ความน่าดื่มด่ำอีกด้าน ที่แฝงอยู่คู่กันเสมอ เราปิดเสียงไม่ได้แต่เราเลือกฟังได้
เอาที่สบายใจ
วันอันสั้นสุดผ่านไป อยู่กับเราไม่นาน มาหาเราเป็นประจำทุกปี เสียงน่ารำคาญก็จะผ่านไปเช่นกัน อยู่กับเราไม่นาน มาหาเราประจำทุกวัน เราโหยหารอคอย วันอันสั้นสุด แต่เราไม่ต้องการเสียงอันน่ารำคาญ
ที่อยากก็ไม่ได้ ที่ได้ก็ไม่อยาก