วันเสาร์ที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2553

เสียงภายในประเทศไทย

มีเสียงภายนอกดังไปหมด เสียงของคำอธิบายเพื่อบอกตัวตนเเห่งตน
ภาวะวิกฤติดำเนินอยู่ การเเถลงข่าว เเสดงความคิดเห็น เก็บประเด็นของตนดังทั่วตามกำลัง
ผู้คนที่ปกติ มาชุมนุมกัน เรียกร้อง เปลี่ยนผ่านเป็น ชุมนุมโดยไม่สงบ พัฒนาเป็น
ผู้ก่อการร้าย ซึ่งเป็นตรงข้ามกับ ผู้ก่อการดี่
เสียงภายในดังขึ้นมาบ้าง สอบถามว่า ดีคืออะไร หน้าตาเป็นอย่างไร ฯลฯ
เสียงภายในตอบ สำคัญอะไรกับสิ่งที่เกิดขึ้นเเล้ว

วันอังคารที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2553

บนทางไปสู่งานมหกรรมหนังสือ

มาอยู่กรุงเทพได้สองเดือน ตามแรงราหูส่ง ส่งมาดี และทำให้ชะตาบางอย่างเปลี่ยนไป ดีบ้างไม่ดีบ้าง เป็นปกติบ้างไม่เป็นบ้าง เราไม่อาจคาดการใดได้
ลองทำความกล้าออกจากห้องพักเก่า ไปเพื่อไปดู มหกรรมหนังสือแห่งชาติ (น่าจะเรียกว่าหนังสือแห่งกรุงเทพ งานนี้น่าจะขยายผลไปได้มากก่วานี้ เพราะงานนี้ไม่ได้มีส่วนรว่มจากต่างจังหวัดอย่างที่สัมผัสได้ แม้หนังสือหลายเล่มเขียนจากประสบการณ์ในต่างจังหวัด)
ความกล้าพาตัวเราเดินออกจากห้องพักผ่านการไฟฟ้าที่เปิดประตูหลังไว้ให้เดินผ่านได้อย่างเดียวนับเป็นความกรุณา และถ้าเป็น CSR น่าจะไม่ผ่านเพราะยังระแวงชุมชน ปิดกันชุมชน ทั้งที่ถ้าใช้ปัญญาน่าจะทำได้ดีกว่านี้
นั่งรถเมล์ฟรีเพื่อประชาชน สาย 179(ราคาเจ็ดบาทถ้าต้องจ่ายแต่ปีหนึ่งจ่ายภาษีเป็นสองสามแสน เฮ้อ!)ไปลงบิ๊กซี เพื่อหาของรองท้อง เป็นอาหารหลักสำหรับวันเชียวละ จากบิ๊กซี ต่อรถสาย 50 14 บาท ไปลงบางซื่อเดินอีกสองร้อยเมตรเห็นจะได้ถึงทางเข้าสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน ค่ารถ 41 บาทถึงศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ สถานที่จัดงาน โอ้แม่เจ้า มีแต่คน กับหนังสือ คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน คน หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ หนังสือ

เดินเลือกหนังสือ ดูตาม Guide Map ไม่ได้สริดนะ(สริด=ดัดจริต) แต่เป็นภาษาอังกฤษจริงๆ ไม่เห็นเค้าบอกเป็นภาษาไทยเลย ได้หนังสือมาให้ภรรยาหนึ่งเล่มเป็นหนังสือของสำนักพิมพ์แสงแดด เป็นเรื่องทำกับข้าว ชื่อ แกงป่า ผัดเผ็ด


ไปสมัครเป็นสมาชิกของมูลนิธิโกมลคีมทอง เพราะชอบมานานแล้วได้หนังสือชื่อ ชีวิตสอนอะไรเราบ้าง

แต่บางสำนักพิมพ์เราไม่ได้สมัครเพียงซื้อหนังสือเขาเขาก็ให้สมัครสมาชิกฟรี

วันจันทร์ที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2553

ในคืนพระจันทร์เพ็ญแห่งเดือนมาฆะ

คืนวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2553 ในการเดินทางจากบ้านลำปางมายังนนทบุรีเพื่อเดินทางต่อไปยังสุราษฎร์ธานี เป็นการเดินทางที่มัวเมาอีกครั้งหนึ่งให้สมกับที่เป็นนักเลงสุรา
พบเจอกับเพื่อนเก่ารุ่นน้อง มากับเพื่อนที่ทำงานทั้งสองคนชื่อเหมือนกัน ทำงานที่เดียวกัน คนหนึ่งจะไปซ้อมรับปริญญาโทที่กรุงเทพ อีกคนจะไปอบรมเรื่องเกี่ยวกับ HR ทั้งสองคนทำงานในสถานที่ที่คนในที่ทำงานมีสถานะไม่เท่าเทียมกัน มีชั้นวรรณะซึ่งควรจะหมดไปแล้ว วรรณะหนึ่งเป็นอาจารย์ อีกวรรณะหนึ่งเป็นพลเรือนทั้งสองเป็นข้าราชการเหมือนกัน แต่ความแบ่งแยกถือดีในวรรณะยังคงมี แล้วตามด้วยการเพ่งในความเหนือกว่า นำมาซึ่งการเข้าสู่อำนาจในสถาบันนั้นๆ เป็นธรรมดาของสังคมไทยผู้เหนือกว่าต้องการอำนาจที่มากกว่า เพื่อให้ได้ความจงรักภักดี นำสนองระบบอุปถัมป์ให้ยั่งยืนในสังคมไทยต่อไป ให้และรับอย่างผิดทาง บนความเชื่อในอำนาจที่เหนือกว่า สร้างทางลัด แหกกฏ เหนือเกณฑ์ เป็นใหญ่ เป็นวัฒนธรมใหญ่ในสังคมไทยที่ยังยืนได้รับการยอมรับเสมอมา
ผมแนะนำน้องที่จบปริญญาโทให้เรียนต่อปริญญาเอก และแนะนำให้น้องที่จะไปอบรม HR ให้หาวัตถุประสงค์ของ HRM ให้เจอในการอบรม
เราสนทนากันหลายเรื่อง และส่วนหนึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับสภาพการณ์ในสถาบันหนึ่ง ซึ่งผมคิดว่ามีส่วนคล้ายกันบ้างกับสถาบันที่ผมทำงานอยู่อาจเป็นเพราะเป็นสถาบันในประเทศเดียวกัน ประเทศที่มีหลายมาตรฐานภายใต้มาตรฐานเดียว (Millitary Standard) ประเทศที่มีระบบอุปถัมป็์ศักดินาข้าไท...
เราสนทนากันในตู้เสบียงของรถเที่ยวล่อง ขบวนที่ 14 ท่ามกลางบรรยากาศการเฉลิมฉลองของชาวต่างชาติหลายคนที่ Happy Birth Day ให้กับเพือน เพลงดัง เต้นรำ เสียงดังเกิน 80 เดซิเบล แน่นอน จบการสนทนาตอนพนักงานประจำตู้เชิญเราให้กลับตู้เขาจะปิดแล้ว เรากลับกันด้วยดี
นอนหลับไปในการไกวตัวของรถไฟ เหมือนหลับไหลในเปลที่แม่แกว่งไกวอีกครั้ง (พอเราหลับแม่หยุดไกว แต่รถไฟไม่)รถถึงอยุธยาตอน 05:22 น. รอลงรถไฟที่สถานีบางซื่อต่อไป
ให้ข้อแนะนำน้องๆ แต่ยังไม่ได้แนะนำตนเอง ยังคิดไม่ออกครับ