วันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2549 สิบปีที่แล้ว
ผมอยู่ กทม. เดินทางจากบ้านลำปางไป กทม. พักอยู่โรงแรมลิโด ใกล้สะพานควายบางซื่อ ไปครั้งนั้นเพื่อบรรยายให้กับ รอผ. กฟผ. ในหัวข้อการจัดการความรู้ :แนวคิดและเครื่องมือ ผมไม่เคยได้รับการอบรมในหัวข้อนี้เลย แต่มีความสนใจในเรื่องนี้และศึีกษามาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543 แล้ว และในปี พ.ศ. 2547-2648 เคยได้ร่วมวางแผนพัฒนาองค์การแห่งการเรียนรู้ให้กับสายงาน รอผ.
เวลาประมาณสามทุ่มกระมังมีประกาศจากทีวี เรื่องการปฏิวัติ"โปรดฟังอีกครั้งหนึ่ง" ผมโทรศัพท์ถามผู้จัดคุณศากุน ว่าจะให้ทำอย่างไร ยังคงจัดหรือไม่ คุณศากุนบอกว่ายังคงจัดเพราะจองโรงแรมไว้แล้วผมจึงนอนพักผ่อนเพื่อลุยงานวันพรุ่งนี้
วันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2549 เวลาเช้าผมออกจากที่พักไปหน้า กฟผ. ตามที่นัดกัน ทหารเต็ม กฟผ. และ กฟผ. หยุดงาน พบคุณศากุน เลยตกลงว่าเราจะกลับไปก่อน ผมกลับโรงแรมเช็คเอาท์ รีบไปสนามบิน จับเที่ยวบินกลับลำปาง โดยไปลงที่เชียงใหม่และให้รถ กฟผ. จากศูนย์ฝึกอบรมแม่เมาะไปรับ ตลอดทางมีแต่ด่านและทหารเต็มไปหมด กลับสู่อ้อมกอดเมียและลูกอย่างปลอดภัย
วันอาทิตย์ที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2558
วันพุธที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2558
ไม่ได้คิด เพียงแค่รู้สึก
ช่วงนี้รัฐธรรมนูญที่จะปกครองเราต่อไปเป็นกฏหมายสูงสุดร่างเสร็จแล้วรอกระบวนการต่อไป
ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับเสนอสภาปฏิรูปแห่งชาติ เพื่อลงมติ) (22 ส.ค. 2558)
http://www.parliament.go.th/ewtcommittee/ewt/draftconstitution/download/article/article_20150824155735.pdf
คิดอย่างไรกับรัฐธรรมนูญ 58
ไม่ได้คิดอะไร แต่รู้สึกได้ รู้สึกตามภาพที่ปรากฏในใจนี่แหละ
ร่างรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย (ฉบับเสนอสภาปฏิรูปแห่งชาติ เพื่อลงมติ) (22 ส.ค. 2558)
http://www.parliament.go.th/ewtcommittee/ewt/draftconstitution/download/article/article_20150824155735.pdf
คิดอย่างไรกับรัฐธรรมนูญ 58
ไม่ได้คิดอะไร แต่รู้สึกได้ รู้สึกตามภาพที่ปรากฏในใจนี่แหละ
คงไม่มีความผิดนะเพราะเป็นแค่ความรู้สึก ไม่ใช่ความคิด
วันจันทร์ที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2558
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)

