วันพฤหัสบดีที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551

แบ่งแยกแล้วปกครอง

ความคิดในเรื่องแบ่งแยกแล้วปกครองควรจะหายไปจากสังคมได้แล้ว แต่ความเป็นจริงมันยังคงอยู่ คงอยู่เป็นของเคียงคู่ของชีวิตในสังคม
ได้ยินความสมานฉันท์ในแบบฉบับของเด็กๆ ในสังคม เด็กๆทั้งหลายที่เป็นผู้ปกครองสังคม ได้จำแนกผู้คนเป็นสองพวก พวกที่ทำตามใจตนที่กำหนด และพวกที่ไม่ตามใจตนที่กำหนด สองพวกจะได้รับการตอบแทน การกระทำตอบที่ไม่เหมือนกัน ฟูมฟักหรือเข่นฆ่า
จากใจที่แบ่งแยก เพื่อจะได้มีมาตรฐานสองแบบที่จัดการกับเขา จัดการกับเขา น่าสงสารสังคม ที่สร้างสรรค์คนเหล่านี้มา
ความเป็นเนื้อเดียวกัน แตกต่างจากความจำแนกแยกแบ่ง
ความเป็นเนื้อเดียวกัน ไม่มีเงื่อนไข
ความจำแนกแบ่งแยกย่อมมีเงื่อนไข
เงืือนไขจากใจที่ไม่สมานฉันท์ สมานฉ้นท์ที่รวมเป็นเนื้อเดียวกัน
สังคมเลือกเด็กเหล่านี้มา สังคมย่อมรับสิ่งที่จะติดตามมาเช่นกัน

สงสารท่านที่ทุ่มเทกระทำเพื่อชาติ
สงสารตัวเองที่เกิดมาในห้วงเวลานี้

ไม่ยอมแพ้ จะสร้างจะสานต่อชีวิต
อุทิศให้กับ สิ่งที่จะเป็นสิ่งแวดล้อมลูกหลานในอนาคต

ได้บันทึกไว้เมื่อคนถูกจำแนกโดยไม่ได้ถูกเห็นคุณค่าความเป็นคน

ทิพย์พ้ชน์ศรี

วันจันทร์ที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551

สวัสดีปีใหม่ 2551

สวัสดี ปีใหม่ ใจเกษม
ปลื้มปรีด์เปรม เอมอิ่ม ยิ้มเสมอ
ได้เรียนรู้ รับให้ ได้พรากเจอ
รู้เสนอ รับสนอง ของคู่กัน

จึงตั้งจิต อธิษฐาน ผ่านความจริง
สรรพสิ่ง ล้วนเปลี่ยน ล้วนเวียนผัน
สัจจะคง ดำรง ตั้งตรงมั่น
รู้เท่าทัน โลกย์ธรรม ที่ค้ำจุน

จาคะให้ อย่างไม่ ติดยึดถือ
เกื้อกูลคือ ความดี ที่อุดหนุน
ปัญญาแยก ผิดถูก ที่มีคุณ
จัดสมดุล สัมพันธ์ กลั่นชีวี

อุปสมะ สงบ จิตนบนอบ
อ่อนโยน ตอบสรรพ สิ่งสร้างวิถี
ได้แลกเปลี่ยน เรียนรู้ รับสิ่งดี
มีชีวี ดีเพื่อ เอื้อเฟื้อกัน

ด้วยเดชะ พระรัตนตรัย
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ใดใด ในสรวงสวรรค์
พร้อมแรง แห่งความดี บรรจบพลัน
จงบันดาล ดลให้ ใจเกษมเอย

วันจันทร์ที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550

งานแสนสุข

ในชีวิตคนที่ทำงานรับจ้างเขานั้น เรามีสังคมใหม่รอบตัวเราคือสังคมการทำงาน เป็นสังคมที่เปลี่ยนได้อย่างรวดเร็ว เป็นไปตามกระแสอย่างไม่ขัดขืน คนที่หยัดยืนได้ หากไม่ตามกระแส ก็ทวนสวนกระแส ทั้งสองด้านล้วนต้องการกำลังในการใช้ชีวิตการทำงานทั้งนั้น

การทำงานให้เป็นสุขได้นั้นเราต้องเผชิญกับสิ่งต่างๆ ทั้งภายนอกและภายในตัวเรา การที่จะมีความสุขนั้นอยู่ที่ใจของเราเป็นสำคัญ ดังนั้นหากเราจัดใจของเราได้ดีแล้ว ความสุขจึงเป็นผลที่พึงหวังได้อย่างแท้จริง
ดังนั้นหากเรา “ เห็นโลกตามจริง ทุกสิ่งธรรมดา งานพาชีวิต มุ่งมิตรมากมาย หลากหลายวิจารณ์ ” ความสุขจึงหวังได้

เราควร “ เห็นโลกตามจริง ” เห็นตามที่โลกเป็นอยู่ ไม่ใช่เห็นโลกตามที่ เราอยากให้เป็น
และทุกสิ่งที่เกิดขึ้นแล้วในโลกนี้ล้วนเป็นธรรมดา ” ทุกสิ่งธรรมดา ” ตามธรรมชาติของมัน เป็นอยู่อย่างนั้นเอง
หากเรามัวแต่กังวล ขวนขวายหาเหตุผลกับทุกสิ่ง แล้ววิตกกับสิ่งภายนอกเหล่านั้นจนลืมว่า ” งานพาชีวิต ” เราให้เป็นไป เราจะละเลยงานที่จะต้องทำและชีวิตของเราจะเป็นไปอย่างลำบาก
ในการทำงานนั้นเราไม่สามารถอยู่เพียงลำพังได้เราจึงควร ” มุ่งมิตรมากมาย ” เพราะมิตรจะอยู่รอบตัวเราไปตลอดเวลาของการมีชีวิตอยู่
และแน่นอนเมื่ออยู่กันเป็นจำนวนมาก สิ่งที่จะต้องเกิดขึ้นคือ ” หลากหลายวิจารณ์ ” คนมักพูดถึงกันทั้งแง่ดี และแง่ร้าย จะเอาอะไรกับคำพูดคน หากเราไม่รับเข้ามาไว้ในใจ ติดใจ
สรรเสริญรู้แล้วไม่เหลิงลอย
นินทารู้แล้วไม่ถอยจม
เราย่อมล่วงพ้นความวิตกกังวล และมีความสุขได้

เห็นโลกตามจริง ทุกสิ่งธรรมดา งานพาชีวิต มุ่งมิตรมากมาย หลากหลายวิจารณ์